تبليغاتX
پاتق
با تمام کتاب دفترهای بی جلد و مشقهای توی خیابان ،بازی ونازی که هیچ وقت توی محله ما نبود!

زمينه اي كه چيده اي

   ميوه به بار مي دهد.

        وقتي كه خواب ها

            بي مزه مي شوند.

           خواب توليد مي كنم و

                             مي روم.

                     بستري از اشياء

    لابه لاي خميازه هاي اين خيابان

                                پاس مي دهم

                          تمام حرف هاي ريز.

                                   رودخانه عميقي

                                 كنار صندلي راحتي.

                                     هميشه ي رودخانه

                                        پيچ هاي تندي دارد.

                                          و زني توي بچگي ام

                                         پيوسته رخت مي شويد.

                                                         من خسته ي

                                                    خواب چند ثانيه اي

                                                             پيچ مي خورم

                                                                       بي مزه

                                                همخواب هاي زمينه اي كه

                                                                           چيده اي.

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 0:14  توسط مهدی فرخ روز  | 

با یک علامت ؟

افتاده تووی کلمات

با وازه ها ور می رود

پیدا نمی شود

.

.

مرگی برای درد

بی مرگ

جاودان

تنپوشی از زمان

بی توشه

بی امان

برگرد تاکسی،برگرد

من از مسیری که آمده ایم

باید دوباره..

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 14:50  توسط مهدی فرخ روز  | 

وقتی که می نوشت:

زندگی

خودکارش می خندید

دستش به صورتش سیلی می زد

سالها بعد

کبود کبود می خندید

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم بهمن 1386ساعت 12:34  توسط مهدی فرخ روز  |